RPG7

 

در اواخر جنگ جهانی اول(۱۹۱۴-۱۹۱۸)، نخستین تانک های جنگی پا به عرصه نبرد گذاشتند. آلمانی ها به

 سرعت به این امر واکنش نشان دادند و با استفاده  از تفنگ های ۱۳mm با گلوله های قابل نفوذ در زره افراد

 داخل تانک رو می کشتند. این تفنگ های تک تیر تا اواخر دهه ۳۰ میلادی در ارتش های شوروی و انگلیس

 استفاده می شدند. اما با شروع دومین جنگ جهانی(۱۹۳۹-۱۹۴۵) و ظهور نسل جدید تانک های مدرن و

قدرتمند آلمانی که زرهی نفوذ ناپذیر داشتند تفنگ های تک تیر کنار گذاشته شدند.

 

                               

در آن زمان تنها راه مقابله با یک تانک استفاده از تانکی دیگر بود که بتواند به نبرد در برابر تانک دشمن

 بپردازد. در سال ۱۹۴۳ آمریکایی ها سلاحی جدید به نام "بازوکا M9" را وارد عرصه نبرد کردند که قادر

 بود تانک های آلمانی را منهدم کند. بازوکا اولین راکت انداز ضدتانک جهان بود که توسط نفر حمل می شد.

 این سلاح تاثیر زیادی در تعیین سرنوشت جنگ داشت. بعدها بازوکا در جنگ کره و جنگ ویتنام هم به کار

 گرفته شد.

در اواخر جنگ جهانی دوم(۱۹۴۴) آلمانی ها یک سلاح جدید ضدتانک به نام "پانزرفاست" را به خدمت

گرفتند. این سلاح هرگز مانند بازوکا به شکل وسیع به خدمت گرفته نشد. پس از جنگ پانزرفاست مورد توجه

متخصصان روسی قرار گرفت و با الهام گرفتن از آن سلاحی جدید به نام "RPG2"را ساختند. RPG2 در

سال ۱۹۴۹ وارد خدمت شد. و پس از گذشت چند سال از خدمت خارج شد. 

 

                          

                                                          RPG2   

 

                          

                                          پانزر فاست ساخت آلمان نازی

 

پس از آن مشهورترین راکت انداز جهان با نام RPG7 که تکامل یافته RPG2 بود، ساخته شد. و با توجه به

 اینکه خود RPG2 هم از پانزرفاست الگوبرداری شده بود، می توان به نوعی مبدا RPG7 را کشور آلمان

 نازی دانست. RPG7 دارای برد و قدرت تخریب بیشتر نسبت به مدل قبلی بود. RPG7 به سرعت جای خود

 را در بین ارتش های دنیا و چریک ها باز کرد و به سلاحی محبوب و مشهور تبدیل گشت. راکت RPG7 هم

 مانند RPG2 دارای پره های از پشت است، که پس از شلیک این پره ها باز شده و باعث تعادل در هنگام

پرواز می شوند.

 

                  

                                                   نمای ظاهری RPG7

 

RPG7 دارای مدل ها های متفاوتی است که برای مقاصد مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. مانند RPG7

D که مخصوص نیروهای هوابرد است و تاشو است و یا مدل OG-7V که دارای کلاهک خوشه ای و

مخصوص نبردهای شهری است. و همین طور مدل های RPG7-V1 و RPG7-V2 که از پرکاردبردترین

 مدل ها هستند و در ایران هم موجودند. تولید این سلاح در چین، ایران، بلغارستان، لهستان، پاکستان و...

همچنان ادامه دارد اما تولید آن در روسیه متوقف شده است و با مدل های جدیدتر مانند RPG22  جایگزین

 شده است. در حال حاضر قدرتمندترین راکت ضدتاک جهان RPG29 است که تولید آن منحصرا در اختیار

 روسیه قرار دارد.

RPG7 در اکثر جنگ های پس از جنگ کره (۱۹۵۰-۱۹۵۳) حضور داشته است که یکی از این جنگ ها

جنگ هشت ساله ایران با عراق بوده است. یقینا همه ما این سلاح ضدتاک را اکثر فیلم ها یا سریال ها جنگی

 دیده ایم و از تاثیر گذاری آن در هشت سال دفاع مقدس باخبریم.   

در زمان شروع جنگ لشکرهای زرهی ارتش عراق از قدرتمندترین یگان های زرهی جهان به حساب می

 آمدند و در مقابل ارتش بحران زده و ضعیف ایران قرار داشت. در ماه های ابتدایی جنگ به جرات می توان

 گفت تعداد سلاح های ضدتانک ما از تعداد تانک های عراقی کمتر بود و تانک های عراقی می توانستند با

پیشروی و رد شدن از روی سنگرها و رزمندگان ما تا مرکز کشور هم پیشروی کنند. در این زمان هوانیروز

همیشه قهرمان ارتش به داد کشور رسید و با مقاومت سرسختانه در مقابل ستون های زرهی ارتش بعثی، جلوی

 پیشروی سریع آن ها را گرفت. در برخی روزهای ابتدایی جنگ، بالگردهای کبرا هوانیروز از صبح تا شب

 مشغول موشک باران تانک های عراقی بودند و فقط برای سوخت گیری و مهمات گیری به پایگاه می آمدند.

 کبراهای ایرانی به واقع کابوس لشکرهای زرهی عراق بودند.

 

             

                             بالگرد کبرا هوانیروز ارتش، کابوس تانک های عراقی

 

اما به تدریج سلاح RPG7 با سه برابر قیمت و با واسطه وارد ایران شد. و اگر این گونه نبود ما در بیش از

۸۰٪ عملیات ها مغلوب عراق می شدیم. بنابراین ما به نوعی مدیون RPG7  هستیم.

همان گونه که گفته شد RPG7 دارای مدل های گوناگونی است که از نظر مشخصات فنی با یکدیگر تفاوت

های زیادی دارند. اما مشخصات نمونه تولید شده در ایران به شرح زیر است:

 

سرعت اولیه: ۳۲۰ متر بر ثانیه

وزن لانچر: ۶.۶ کیلوگرم

وزن راکت: ۲.۴ کیلوگرم

برد موثر: ۵۰۰ متر

کالیبر: ۴۰ میلیمتر

طول سلاح: ۹۵۰ میلیمتر

 

                                                تصاویری از رزمایش ضربت ذوالفقار در شهریور ۸۵

 

 

نزدیک به دو دهه است که با ورود تانک های جدیدی مانند M1 آمریکایی، مرکاوای اسراییلی، لئوپارد آلمانی،

 چلنجر انگلیسی، لکرک فرانسوی و... دیگر جایی برای RPG7 به عنوان یک سلاح ضدتانک باقی نمانده

است. زیرا زره مستحکم و چند لایه تانک های امروزی کاملا نسبت به سلاح هایی از این قبیل مقاوم هستند.

 اما هنوز هم می توان از RPG7 به عنوان وسیله ای برای منهدم کردن خودروهای دشمن، تاسیسات، محل

تجمع نفرات، بالگردهایی که در ارتفاع پایین پرواز می کنند و... استفاده کرد.

  

TOS-1

---

در بعضی مواقع در دنیای تسلیحات به جنگ افزار هایی برخورد می كنیم كه حتی تصویر آنها رعب آور و وحشتناك است و TOS-1   یكی از این هیولاها است . سیستم آتش بار سنگین TOS-1 در سال 1998 در روسیه ساخته شد.

---

 

TOS - 1

این آتش بار از دو قسمت اصلی تشكیل شده است :

Battle Machine (BM)

Transport-Charging Machine (TZM)

 BM كل سیستم موشك اندازی است كه بر روی یك كشنده زرهی نصب شده است و شامل سكوی چرخنده با قابلیت نوسانی (OP) ، گرداننده های پر قدرت (FTD) و سیستم كنترل آتش است. (OP) شامل 30 لوله برای پرتاب موشك های غیر هدایت شونده است ، این مجموعه توسط محور ها و اتصالاتی خاص، طوری به سستم های انتقال قدرت مرتبط می باشند كه امكان حركت و تراز های افقی و عمودی را به آن می دهد و این قابلیت باعث می شود كه بتوان از آتش بار TOS-1 در هر شرایط و موقعیت فیزیكی استفاده كرد ، زیرا در هر سطح و زاویه ای OP كاملاً موقعیت مناسب و دلخواه را می گیرد. سیستم كنترل آتش شامل سیستم هدف گیر ، محاسب بالیستیك و سیستم سنجش اهداف می باشد.

موشك های مورد استفاده در TOS-1 از لحاظ برد عملیاتی از 400 تا 3500 متر را پوشش می دهند و از سوخت جامد استفاده می كنند. كالیبر موشك های TOS-1 220 میلی متر می باشد كه این نمایانگر قدرت سهمگین و هولناك این آتش بار است. نكته تعجب بر انگیز زمان شلیك كامل موشك ها است كه در 5/7 ثانیه انجام می شود. تصور كنید در منطقه ای كه طی 7 ثانیه 30 موشك كالیبر 220 میلی متر فرود می آیند ، چه جهنمی شكل می گیرد !!!

TZM شامل سیستم كشنده زرهی و سیستم پر كننده لانچر یا موشك انداز است. وزن این آتش بار 42 تن بوده و از 3 خدمه استفاده می نماید. ماكزیمم سرعت آن 60 km/h و 550 كیلومتر شعاع عمل آن است. 

بر گرفته از ماهنامه جنگ افزار

---

تانک ذوالفقار

---

 

از حدود 10 سال پس از معرفی تانک ذوالفقار، حدس و گمانهای کارشناسان خارجی در مورد این تانک ادامه دارد. اصولن تمامی اطلاعاتی که می توان از رسانه های گوناگون به دست آورد، مبتنی بر حدث و گمان و برداشتهای اطلاعاتی است که از تصاویر و یا فیلمهای گرفته شده بدست آمده است. طراحی و ساخت این تانک، خود نمایانگر احساس نیاز واحدهای نظامی ایران به ادوات جنگی قابل اطمینان و ساخت داخل است؛ اندیشه ای که بر پایه ی تجارب ارزشمند زمان جنگ با عراق شکل گرفته است. 




بی شک در ساخت این تانک، از تجارب سایر کشورها نیز استفاده شده است. با این حال جالب است بدانید برخی از سایت های اینترنتی ، تانک ذوالفقار را در رده ی تانکهای بسیار مدرن جهان قرار داده اند و این خود نمایانگر زحمات باارزش مهندسان ایرانی است. ذوالفقار گذشته از شباهتها و همسانی هایی که با برخی تانکهای امریکایی و روسی دارد، طرحی کاملن جدید است که بر پایه تکنولوژی موجود در ایران به نتیجه رسیده و این خود مهمترین نقطه ی قوت ذوالفقار به حساب می آید. ساخت داخل بودن یک تکنولوژی نظامی، دارای ارزشهای فراوانی از جمله داشتن چشم اندازهای پیشرفت و بهسازی های مهندسی در آن وسیله است. مسئله ای که می توان آن را به عینه در روند تکامل تدریجی تانک ذوالفقار دید. از اولین نمونه های آن تا جدیدترین مدلهای ارائه شده، جای پای نوآوری و ابتکار به همراه الگوبرداری از نمونه هایی نظیر M-60 و M-1 و T-72 به خوبی دیده می شود.

تانک M-60، بدنهء اصلی زرهی نیروی زمینی ارتش ایران 


اگر در اولین نمونه ی ارائه شده می شد نشانه های تانک M60 امریکایی را دید، اما در نمونه ذوالفقار3 این همخوانی ها کمتر به چشم می آید. اگر در دو مدل قبلی (ذوالفقار 1 و 2) ، برجک تانک رگه هایی از تانك T-72Z روسی را در خود داشت، اما در ذوالفقار3 مهندسین ایرانی این یکسانی و همخوانی را کاهش داده اند. در اولین نمونه های ذوالفقار احتیاط مهندسین و محافظه کاری را به خوبی می شد مشاهده کرد. زیرا طراحی آن زیبا ولی ساده صورت گرفته بود. در مدل های بعدی، رفته رفته این طراحی شکل بهتری به خود می گیرد و به ویژگی تانکهای معاصر جهان نزدیک تر می شود.



منابع اطلاعاتی غربی بر این باورند که کارشناسان روسی، کره ی شمالی و برخی کشورهای اروپای شرقی از جمله لهستان و یوگوسلاوی، ایران را در تکمیل این تانک یاری داده و تکنولوژی مورد نیاز چنین کاری را فراهم ساخته اند. با توجه به آنکه کشورمان ، تانک T-72S را تحت امتیاز روسیه در ایران تولید کرده است (تانک T-72S مدل ارتقاء یافته ی تانک T-72 محسوب می شود) کارشناسان امور نظامی اعتقاد دارند که در ذوالفقار، از تسلیحات این تانک از جمله سیستم کنترل آتش و توپ پرقدرت 125میلی متری آن استفاده شده است. گرچه مقامات نظامی ایران، این موضوع را رد و اعلام نموده اند در آخرین نمونه ی ذوالفقار، این تانک از جنبه های فنی کاملن بهینه شده و دارای سیستم کنترل آتش پیشرفته رایانه ای و مسافت سنج لیزری مدرن است و تکنولوژی ساخت آن کاملن بومی شده است. با وجود تحریم های ایالات متحده ی امریکا، احتمالن ایران برخی از تکنولوژی های نظامی مورد نیاز خود را از کشورهای بلوک شرق و همچنین کشورهای امریکای جنوبی (ازجمله برزیل) بدست آورده است.



اولین گمانه زنی ها در مورد مشخصات فنی ذوالفقار، مبتی بر این بود که این تانک حاصل مهندسی معکوس تانک های M60/2 و M-48 و T-72 می باشد . تصاویر این تانک نمایانگر این است که بدنه ی ذوالفقار شباهتهایی به تانک M-60 که سالها در نیروی زمینی ارتش شاهنشاهی ایران مورد استفاده قرار می گرفته است دارد. همچنین با توجه به شکل و ساختار برجک تانک، گمان می رفت که ذوالفقار از تجهیزات تانکهای روسی استفاده می کند. در مجموع این تانک را محصول آمیختگی تانکهای امریکایی و روسی می دانند. ایران از کاربران تانکهای روسی T-54 و T-55 و T-72 است.


نیروی زمینی ایران از کاربران قدیمی تانکهای سری M و به ویژه M60 محسوب می شود. تمامی تانک های مدل T روسی از موتور دیزلی استفاده می کنند که اگزوز آن، بالای بدنه و سمت چپ تانک قرار دارد. احتمالن ذوالفقار نیز از یک موتور دیزلV شکل با توانایی تقریبی 1000 اسب بخار استفاده می كند. این میزان قدرت با توجه به وزن تانک که آن را در حدود 40 تن تخمین می زنند، سرعت قابل توجهی معادل 70 تا 80 کیلومتر بر ساعت به ذوالفقار می دهد. برجک تانک دارای زاویه های هندسی مناسبی است که به خاطر نوع طراحی آن، برخی از صاحب نظران نظامی را بر آن داشته تا ادعا کنند که تانک ذوالفقار، تقلیدی ساده از تانک آبرامز (M-1) امریكایی است.



همانند سایر تانکها، راننده ی تانک ذوالفقار نیز در سمت چپ بدنه قرار می گیرد. راننده ی تانک می تواند با باز کردن دریچه دید بالای سر خود، به سمت راست به هدایت چشمی تانک بپردازد و یا اینکه از پریسکوپ استفاده نماید. تانک ذوالفقار مجهز به سیستم دید در شب و سیستم تهویه هوا برای خارج کردن گاز ناشی از شلیک توپ است. صنایع نظامی ایران، کار مقاوم سازی تانک های نیروی زمینی ارتش را در برابر حملات میکروبی و شیمیایی آغاز کرده كه این تغییرات و بهسازی ها، شامل حال مدل های جدید ذوالفقار نیز شده است. توپ پرقدرت 125 میلی متری ذوالفقار همانند تانک T-72، به صورت خودکار مسلح می شود. همچنین تانک ذولفقار، مجهز به مسافت یاب لیزری است و برجک آن نیز دارای سیستم برقی می باشد.

ذوالفقار1


در ذوالفقار 1 ، می توان سیستم هشدار دهنده و پدافند لیزری ساخت سازمان صنایع دفاع ایران را نیز دید. این سیستم می تواند کاربران خود را با تابش پرتوهای لیزر هدایت کننده، از جنگ افزارهای هدایت شونده ی ضدتانک آگاه کند. این سیستم توانایی تشخیص پرتوهای مستقیم و یا غیرمستقیم مسافت یاب های لیزری را از نشانه گذارهای لیزری دارد. این سیستم قدرت واکنش پرسنل تانک را در برابر تهدیدها افزایش داده و حتی امکان فعال شدن خودکار و به موقع واحدهای پدافندی را در سمت زاویه تهدید فراهم می سازد. پدافند مورد استفاده این سیستم به صورت انتخابی، می تواند ترکیبی از پرتاب کننده های نارنجک دودزا باشد. این کار باعث شکستن قفل لیزری پرتابگرهای دشمن می شود. پوشش این سیستم هشدار دهنده 360 درجه در افق و 60 درجه در ارتفاع است.


عمده تغییرات مدلهای ذوالفقار، بیشتر در قسمت برجک تانک بوده است. آنچه که از تصاویر ذوالفقار3 به دست می آید آن است که بدنه ی ذوالفقار3 ، با اسکلت بندی پیشینیان خود تفاوت دارد. بدنه ی تانک ذوالفقار1 ، شباهت زیادی به تانک M-60 امریکایی داشت و شنی های آن نیز مشابه همان تانک بود. اما در ذوالفقار3 ، بدنه ی تانک دچار تغییرات زیادی شد. این تغییرات شامل افزایش قطر زره بدنه عقبی و همچنین تغییراتی در زره برجک تانک می شود. زره بخش جلویی تانک نیز برخلاف شباهت های قبلیش به زره M-60، این بار بخش بالایی آن با زاویه دید راننده تانک برابر شده و صاف به نظر می آید. این تغییرات به چند دلیل صورت گرفته است: اولین دلیل تزریق تکنولوژی های جدید به چرخه ی صنایع تانک سازی ایران است و دومین عامل آن می تواند افزایش تهدیدها از جانب تسلیحات جدید ضدتانک باشد. به این معنی که ذوالفقار، برای مقاومت بهتر در برابر این نوع تسلیحات (که روز به روز هوشمندتر می شوند) به زره بهتر و بسیار زخیم تری با آلیاژهای بهتر مجهز شده است.


مدلهای ابتدایی تانک ذوالفقار، نمایانگر نوع سمت گیری های نظامی ایران در همکاری های نظامی با کشورهایی نظیر کره ی شمالی و یوگسولاوی است. تانکهای ذوالفقار1 و 2 ، با استفاده از تکنولوژی روسیه و بلوک شرق ساخته شدند. اما ذوالفقار3 ، حاصل همکاری نظامی ایران با کشورهای خارج این حوزه است. برخی از منابع اطلاعاتی ، از همکاری نظامی ایران و برزیل خبر داده بودند و برخی دیگر احتمال خرید برخی تکنولوژی فاصله یاب دقیق لیزری از IAI (یا Israel Aircraft Industries) داده اند.
این احتمال که ایران تکنولوژی های تازه ای را از برزیل و اسرائیل (با واسطه ی کشور رومانی) دریافت کرده باشد زیاد است. باید دانست که برزیل خود دارای تکنولوژی ساخت تانک است و تاکنون صنایع نظامی آن کشور ، چند تانک را برای ارتش برزیل طراحی کرده و به مرحله ساخت رسانده است. به همین دلیل ذوالفقار 3 ، شباهتهایی با تانک برزیلی اوسریو دارد.

T-72Z



ایران به جز تانک ذوالفقار، تانک سفیر74 را نیز تولید می کند. (سفیر 74 ، همان تانک T-72S روسی است) صنایع دفاعی ایران همچنین زره پوش های تندر 1 و 2 و همچنین نفربری به نام براق را نیز به تولید رسانده است.

براق


این صنایع همچنین بر روی موشکهای ضدزره نیز کار می کند و تاکنون انواع مختلفی از موشک های هدایت شونده و غیرهدایت شونده را برای ارتش ایران تولید کرده است. (موشک ضدتانک طوفان و رعد 1 و 2) به نظر می رسد صنایع دفاعی ایران پس از هجوم امریکا به عراق و افغانستان، روند کار خود را شتاب بخشیده و به احتمال زیاد خط تولید تانک ذوالفقار نیز تقویت شده است. اکنون حدس زده می شود تانک ذوالفقار، تانکی بسیار مدرن و قابل اعتماد است و ارتش ایران می تواند به ساخت یک تانک ایرانی با استفاده از تکنولوژی داخلی افتخار کند. اگر شمار کشورهایی را که توانایی تولید تانک را دارند در نظر بگیریم، آنگاه اهمیت ساخت تانک ذوالفقار را برای ایرانیان بهتر درک می کنیم.

T-72S

MI-24 HIND

 

ارابه شیطان نامی بود كه مجاهدان افغان در هنگام اشغال كشورشان توسط شوروی سابق در دهه ۸۰ با دیدن هلیكوپتر MI-24 Hind  به آن دادند. اگر آپاچی را بهترین بالگرد ضد تانك جهان بنامیم ، باید میل 24 را بهترین بالگرد تهاجمی جهان نامید.

---

---

میل ۲۴ هایند اولین بار در سال ۱۹۷۴ وارد خدمت شد و آن را باید اولین بالگرد ضد تانک پشتیبانی هوایی نزدیک ساخت روسیه دانست. میل ۲۴ را باید یک طرح انقلابی و اعجاب آور در صنایع بالگرد سازی دانست. به جرات باید این بالگرد را باید یکی از بی نظیرترین بالگردهای هجومی جهان نامید. این بالگرد که با سرعت کروز  ۳۳۸ کیلومتر بر ساعت با پرواز در کمترین ارتفاع ممکن به یک باره بر سر نیروهای دشمن ظاهر شده و آتش مهیبی را بر سر آنان فرو می ریزد. میل ۲۴ که نمونه صادراتی آن را میل ۲۵ و یا میل ۳۵ نیز می نامند َ باید از نظر ابعاد و وزن آن را بزرگترین بالگرد ضذ تانک جهان نامید. این بالگرد با طول ۲۱ متر ( در مقابل ۱۷ متر برای آپاچی ) و وزن خالی ۸۲۰۰ کیلو گرم ( در مقابل ۵۱۶۰ برای آپاچی ) بزرگترین و سنگین ترین بالگرد ضد تانک جهان است که ۳ برابر کبرا و ۵/۱ برابر آپاچی وزن دارد. بر خلاف اکثر بالگردهای ضد تانک جهان که از ترکیب دو سرنشینه با الگوی خدمه پشت سر هم استفاده میکردند  َ نمونه های اولیه این بالگرد دارای دو خدمه در کنار هم بود که البته این مسئله در مدل های بعدی بر طرف شد. این بالگرد بر خلاف تمامی بالگرد های ضد تانک جهان که تنها می توانند دو خدمه را حمل کند ، این بالگرد در كابین پایینی خود كه در عكسها مشخص است ۸ نفر سرباز كاملا مسلح را همراه خود حمل كند.

---

جالب است بدانید كه این بالگرد نمی تواند به صورت عمودی از روی زمین بلند شود ، بلكه باید مسافتی را با چرخ بر روی باند خزش كرده تا بتواند بلند شود . البته مسافت بسیار كمی.دلیل این امر به بالهای بزرگ و رو به پایین این بالگرد مخوف بر می گردد.

این بالگرد دارای ۵ ملخ اصلی و ۳ پروانه دم می باشد و بر عكس سایز و مخوف بودنش ، از هلیكوپتر كبرا بسیار آرامتر ( نه از لحاظ سرعت ) ، كم صداتر و نرم تر پرواز می كند. گفته می شود این بالگرد به دلیل داشتن بالهای بزرگش كه نیروی زیادی در حركت رو به جلو ایجاد می كند توسط خلبانانش مانند یك هواپیمای بال ثابت به پرواز در می آید.

---

از سال ۱۹۷۴ تا كنون مدل های مختلفی از این بالگرد ساخته شده است كه شامل MI-24 A/B/C  مدل های پایه كه خدمه در این مدل ها در كنار هم قرار می گیرند . MI24D (هایند D )  نمونه بهسازی شده مدل های قبلی با كابین دو بار طراحی شده با خدمه پشت سر هم. MI24V (هایند E ) نمونه پشتیبانی مجهز به یك توپ گاتلینگ 4 لول  7/12 میلیمتری. MI24P ( هایند F ) نمونه بهسازی شده و سنگین تر دارای یك توپ دو لول 7/12 میلیمتری ثابت. MI24R ( هایند G-1 ) دارای تجهیزات خاص برای مقابله با جنگهای اتمی. MI24K ( هایند G-2 ) نمونه شناسایی با یك دوربین بزرگ درون كابین. MI25 نمونه صادراتی هایند D  . و MI35 مدل صادراتی هایند E . و MI35 P  نمونه صادراتی هایند F . و MI35M آخرین مدل و پیشرفته ترین مدل برای صادرات.

---

---

میل ۲۴ دارای ۲ دستگاه موتور کلیموف TV3-117 با توان 2190 اسب بخار دارای قوی ترین موتور در میان بالگردهای ضد تانك موجود است. روسها این موتور را بر روی سایر هلیكوپتر های خود نصب كرده اند و اكنون میل 24 و میل 28 و كاموف 27 و 29 و 30 و 60 و میل 17 از این موتور استفاده می كنند. تسلیحات این بالگرد در مدل پر تولید       MI-24V  شامل 1 مسلسل 7/12 میلیمتری 4 لول متحرك است با 1470 فشنگ انفجار قوی و ضد زره كه معمولا یك فشنگ در میان از این دو نوع لود می شود تا بیشترین اثر مخرب را داشته باشد و می تواند اهداف را در طرفین بالگرد هدف قرار دهد. این مسلسل به وسیله سایت نصب شده بر روی كلاه افسر مهمات هدف گیری می شود به گونه ای كه به كمك ارسال و دریافت امواج الكترو مغناطیسی ، مسلسل هدف را شناسایی كرده و خود به خود هدف یا هر جایی را كه افسر مهمات نگاه می كند نشانه می رود.

---

نمونه های اولیه هایند فاقد مسلسل ثابت در درون بدنه بود و برای حمل آن از بالهای بزرگ و بدون افتادگی و زاویه اش استفاده می كرد. در هایند C شكل بالها به شكل امروزی در آمد و هر بالچه دارای 3 جایگاه حمل تسلیحات (Hard Point ) بود ( در مدلهای قبلی 2 جایگاه در هر بال بود ).

---

L-86 A1

كالیبر : 5 ممیز 56 صدم در 45 م م

وزن خالی : 7300 گرم

طول : 900 م م

طول لوله : 646 م م

تغذیه : خشاب های 30 تیری

سرعت شلیك :610 تا 775 گلوله در دقیقه


طراحی این سلاح توسط انگلستان و در اواخر دهه 60 میلادی به دنبال فكر طراحی سلاحی موثر و كالیبر پایین صورت گرفت.در اواسط دهه 70 میلادی انگلیسی هایك كالیبر 4 ممیز 85 در 49 م م برای سلاح های سری SA-80 طراحی كردند و برای این مهمات مدل های SA-80 IW را به عنوان اسلحه جنگی و SA-80 LSW را به عنوان تیربار سبك سراحی كرده و ساختند.نمونه های اولیه SA-80 LSW در سال 1976 ساخته شد ولی در سال های 1978 و 1979 بود كه سازمان ناتو كالیبر 5 ممیز 56 صدم در 45 م م را به عنوان كالیبر رایج و اصلی به كشور های هم پیمان معرفی كرد پس طراحان انگلیسی RSAF مشغول به طراحی مجدد سلاح های خود با كالیبر مورد نظر شدند.

مدل SA-80 LSW بر اساس مدل IW طراحی شده بود و آخرین مدل آن در سال 1986 طراحی شد و تا قبل از اینكه تولید آن متوقف شود تعداد دست كم 20000 قبضه از آن ساخته شد. اسلحه L-86 A1 همان مشكلات هم طرح خود یعنی L-85 A1 را داشت و در واقع بیشتر از این كه به عنوان یك سلاح پشتیبانی و تیربار استفاده شود ، استفاده از آن در حالت تك تیر و شلیك دقیق بهتر جواب میداد !!! علت آن هم سبك بودن سلاح و در نتیجه غیر قابل كنترل كردن آن در شلیك خودكار و خشاب كم حجم و 30 تیری آن بود.

هم اكنون نیروهای بریتانیایی تیربار سنگین تر L7A1 را با مهمات 7 ممیز 62 صدم در 51 م م را كه با زنجیر تیر تغذیه می شود را بیشتر می پسندند ( كه خود همان FN MAG بلژیكی ساخت بریتانیا می باشد) و در حال حاضر تعداد زیادی از L-86 A1 های بریتانیا با اسلحه FN MINIMI تعویض شده اند.

مبحث تكنیكی سلاح :
نمونه های اصلی L-86 A1 بسیار به L-85 A1 شبیه می باشد به جوز مواردی كه در زیر می آید:
ال 86 لوله بلند تری دارد كه خنك كننده استیلی بزرگی نیز در زیر لوله قرار گرفته و دوپایه های سلاح به آن متصل است. سیستم گلنگدن و ماشه آن بهبود یافته اند به گونه ای كه تفنگ با گلنگدن باز می تواند شلیك كند. قنداق آن با میله محافظ كتف تولید می شود و چون در حالات خوابیده شلیك می شود ، دسته كمكی آن در پشت محل اتصال خشاب به بدنه متصل می شود.

اسلحه ژ-۳

مشخصات: 1)جنگ افزاری است خودكار كه بوسیله ناظم آتش بصورت خودكار و به ضامن در می آید. 2)با هوا خنك میشود. 3)با فشار مستقیم گاز باروت مسلح می شود. 4)با خشاب 20تیری تغذیه میشود . 5)بوسیله نفر حمل میشود. 6)دستگاه نشان روی آن بسادگی قابل تغییر و تنظیم است. مختصات : 1)كالیبر 62/7میلیمتر (30/0اینچ) 2)وزن بدون خشاب 200/4كیلوگرم 3)طول سلاح بدون سرنیزه 5/102سانتیمتر 4)سرعت ابتدایی گلوله در ثانیه اول 800متر بر ثانیه 5)نواخت تیر بطور علمی 500الی600تیردر ثانیه 6)نواخت تیر بطور عملی 120الی150تیر در دقیقه 7)تعداد خان 4 عدد 8)گردش خان از چپ به راست 9)برد موثر بدون دوربین 400متر 10) برد موثر با دوربین 600متر 11)برد نهایی 3500 متر ماموریت: تیراندازی برعلیه نفرات دشمن. سازمان وخدمه : جنگ افزار ژ-3 سلاحی است انفرادی ،دارای یك نفر خدمه و برابر جدول سری ام در كلیه رسته ها. انواع تفنگ ژ-3: دونوع مختلف داریم: 1)با قنداق تاشو(به منظور سهولت در امر پرش) 2)با روپوش و قنداق پلاستیكی مقدورات: 1.قدرت زیاد نسبت به تفنگهای مشابه با اندازه طول فشنگ ومرمی. 2.دقت تیر به خاطر طول مناسب لوله. 3.مجهز به دوربین برای استفاده در مسافتهای بیشتر از 400 متر و همچنین مجهز به دوربین دید در شب. محدودیتها: 1.عدم تغذیه با خشاب بیشتر از 20 تیری بعلت بلندی طول فشنگ. 2.لگد تفنگ نسبت به جنگ افزارهای انفرادی كه دارای فشنگ های كوتاهتر است بیشتر است. 3.موارد گیر نسبت به جنگ افزارهای انفرادی بیشتر است. نامگذاری قطعات: 1.لوله و متعلقات 2.گلنگدن و متعلقات 3.دستگاه چكاننده و متعلقات 4.قنداق و متعلقات 5)روپوش لوله 6)شعله پوش 7)بند 8)خشاب بازو بسته كردن بطریق زیر است: الف)باز و بسته كردن مختصر جهت نظافت جنگ افزار است كه خدمه قبل از تیراندازی به منظور آگاهی از سالم بودن قطعات جنگ افزار انجام می دهد این نوع بازو بسته كردن مخصوص خدمه می باشد. ب)باز و بسته كردن كامل كه مخصوص تعویض قطعات بوده مخصوص افراد فنی است. ج)باز و بسته كردن مخصوص كه شامل تعمیر قطعات ویژه جنگ افزار است كه افراد متخصص تعمیراتی مجاز به باز و بسته كردن آنها می باشند. باز و بسته كردن  جنگ افزار  ژ-3 (برای نظافت) 1)قبل از باز كردن اسلحه را به ضامن كنید. 2)خشاب را بردارید. 3)تفنگ را خالی كنید(دستگیره آتش را به عقب كشانده مطمئن شوید كه خزانه خالی است دستگیره را رها كنید و جنگ افزار را رو به هوا گرفته وماشه را بچكانید). عمل سلاح جنگی: 1.تظاهر: عبارت است از ظاهر شدن یك عدد فشنگ در مسیر گلنگدن توسط فشار صفحه خوراك دهنده. 2.ادخال: عبارت است از هدایت یك عدد فشنگ در مسیر گلنگدن كه توسط شاخه های گلنگدن در اثر پیشروی آلات متحرك فشنگ مزبور را در مسیر گلنگدن قرار گرفته توسط شاخه های گلنگدن به داخل لوله هدایت می گرددوعمل ادخال انجام می شود. 3.بسته كردن: ضمن پیشروی آلات متحرك پیشانی جنگی گلنگدن به ته خزانه لوله چسبیده و عمل بسته شدن انجام می گیرد.بنابراین بسته شدن برخورد پیشانی گلنگدن به ته خزانه لوله می باشد. 4.چفت شدن: چون در موقع بسته شدن پیشانی جنگی به ته لوله برخورد می كند در این حال بدنه آلات متحرك در اثر فشار فنر ارتجاع هنوز به سمت جلو حركت می نماید در نتیجه این فشار به هادی سوزن منتقل می گردد و سبب می شود كه غلطكهای روی هادی سوزن حركت نمایند و از داخل گلنگدن خارج می شود و در داخل مقر خود در بدنه قرار می گیرد. 5)ضربت زدن: در موقع چفت شدن فاصله سوزن وپیشانی جنگی كم می گردد وهنگامی كه ماشه می چكانیم چخماق به ته سوزن ضربت زده و نوك سوزن از سوراخ پیشانی جنگی خارج شده و به ته چاشنی فشنگ ضربت می زند. مرحله دوم ـ زمانیكه آلات متحرك در اثرفشار گازباروت به عقب حركت می نماید اعمال زیر انجام میشود: 1)رها شدن: فشار گاز باروت به پیشانی جنگی گلنكدن سبب می گردد كه غلطكها به مارپیچهای مقر خود برخورد نموده و به داخل گلنكدن برود و در نتیجه به هادی سوزن فشار آورد و فاصله بین گلنكدن متحرك را برقرار می نماید. 2)باز شدن: جدا شدن پیشانی جنگی گلنكدن از ته خزانه لوله. 3)مسلح شدن: ضمن عقب نشینی آلات ماهیچه تحتانی آلات متحرك چخماق را به عقب می خواباند ودر نتیجه سرپایه آتش با دهانه عقبی چخماق درگیر میشود و جنگ افزار مسلح میگردد. 4)اخراج: خارج شدن پوكه از خزانه لوله توسط فشنگ كش. 5)پرش: پرتاب پوكه بخارج توسط فشنگ پران. گیر و رفع گیر عدم تظاهر فشنگ ظاهر نشده و فشنگ داخل خشاب نمی باشد. 1)فنر صفحه خوراك دهنده كه ضعیف یا شكسته است. رفع گیر :فنر صفحه خوراك دهنده تعویض شود. 2)بدنه خشاب فرورفتگی دارد یا خشاب قر شده است. رفع گیر :خشاب را عوض كنید. 3)خشاب كثیف است و صفحه درمیان آن گیر میكند. عدم ادخال (فشنگ داخل لوله نمیباشد) 1)جان لوله كثیف است. رفع گیر :جان لوله را تمیز كنید. 2)فنر ارتجاع ضعیف یا كثیف است. رفع گیر :فنر ارتجاع را عوض كنید. 3)فشنگ كثیف یا معیوب است . رفع گیر :فشنگ را عوض كنید. عدم چفت شدن (غلطكها در مقر مربوطه قرار نمگیرد. ) 1)دستگیره آتش محكم به جلو رها نشده است. رفع گیر :مجددا دستگیره ها را به عقب بكشیدو رهاكنید. 2)فنر ارتجاع شكسته یا ضعیف است. رفع گیر:فنر ارتجاع را عوض كنید. 3)غلطكها شكسته یا معیوب است. رفع گیر :گلنگدن را عوض كنید. 4)ریلهای بدنه كثیف است. رفع گیر:ریلهای بدنه را تمیز كنید. عدم ضربه زدن 1)بدنه ضامن آتش روی ضامن است . رفع گیر :برگه را از ضامن خارج كنید. 2)فنر چخماق شكسته یا معیوب است. رفع گیر: آن را عوض كنید. 3)فنر سوزن شكسته یا معیوب است . رفع گیر :آن را عوض كنید. 4)سوزن شكسته یا معیوب است. رفع گیر :آن را عوض كنید. 5)مهمات معیوب است. رفع گیر :فشنگ را خارج كنید و فشنگ دیگری بگذارید. عدم رها شدن (مرمی از فشنگ رها نمی شود.) 1)چاشنی یا باروت فشنگ فاسد شده است. رفع گیر :فشنگ را عوض كنید. 2)فشنگ آموزشی می باشد. رفع گیر :فشنگ را عوض كنید. 3)مرمی معیوب است ودر لوله گیر میكند. رفع گیر :فشنگ را عوض كنید. 4)لوله كثیف است و گلوله گیر میكند. رفع گیر:لوله تمیز شود. 5)سر لوله ضربه خورده واز خروج مرمی جلوگیری می كند. رفع گیر:اسلحه عوض شود. عدم باز شدن و برگشت 1)غلطكها به علت كثیفی در مقر خود گیر كرده و محكم شده . رفع گیر:غلطكها را آزاد كرده و تمیز و روغن كاری شود. 2)جان كثیف است. رفع گیر:جان لوله را تمیز میكنیم. 3)ریلهای بدنه صدمه دیده است. رفع گیر :برای تعمیر آن اقدام كنید. عدم اخراج (بوته از داخل جان لوله خارج نمی شود.) 1)فنر فشنگ كش معیوب یا شكسته است. رفع گیر: فشنگ كش را عوض كنید. 2)فنر فشنگ كش معیوب یا شكسته است. رفع گیر:فنر آن را عوض كنید. 3)پوكه تغییر شكل داده است.(در داخل جان لوله است) رفع گیر:پوكه را با سمبه خارج كنید. 4)جان لوله كثیف است. رفع گیر :جان لوله را تمیز كنید. عدم پرش پوكه(بخارج پرتاب نمیشود.) 1)فشنگ پران شكسته است. رفع گیر:فشنگ پران را عوض كنید. 2)محل خروج پوكه آسیب دیده است. رفع گیر:آن را تعمیر كنید. 3)اسلحه كثیف است و آلات متحرك بخوبی عقب نمی آید. رفع گیر:اسلحه تمیز و روغنكاری شود. عدم مسلح شدن(اسلحه مسلح نمشود.) 1)دهانه های چخماق شكسته است. رفع گیر:چخماق را تعویض شود. 2)پایه آتش معیوب است. رفع گیر:پایه آتش تعویض شود. خشاب خشاب تشكیل شده ا ست از: 1)استوانه خشاب 2)صفحه خوراك دهنده 3)فنر صفحه خوراك دهنده 4)صفحه زیرین یا نگه دارنده كه بصورت كشوی در زیر خشاب قرار میگیرد كه مانع خروج فنر وصفحه خوراك دهنده به بیرون میباشد. انواع مهمات ژ-3 1)فشنگ جنگی 2)فشنگ مانوری 3)فشنگ گازی(برای پرتاب نارنجك تفنگ)(برد تا150متر) 4)فشنگ مشقی (دارای مرمی فولادی) روشهای نشانه روی 1)ایستاده 2)بزانو 3)دراز كش 4)نشسته 5)هجومی قبل از شروع تیر اندازی 1)برای هریك نفر تیر انداز باید یكنفر كمك تعین كند. 2)تیراندازها درخط آتش (دریك صف )وبه فاصله معین حدود فاصله30 پلو در پشت زیلو ایستاده و تفنگ درروی زیلو درجلوی تیر انداز به نحوی به سر لوله جلو یا به طرف سیبل باشد روی زمین قرار گیردو هر كمك به فاصله دو قدم پشت سرتیرانداز قرار میگیرد. نكته: تصویر خط نشانه :از روزنه دیده بنوك مگسك زیر خال سیاه تشكیل شده است. وضعیتهای تیراندازی این وضعیت در محلهایی كه دارای علفزارهای باشد و یا به دلایلی وضعیت تیراندازی درازكش مسیر نباشد برای تیراندازی در خود شیب مورد استفاده قرار میگیرد. الف)حالت نشسته: -بند تفنگ را بلند كرده -نیم به راست -پاها را به اندازه عرض شانه باز كرده و با دست راست تفنگ را گرفته و با كمك دست چپ روی زمین می نشینیم سپس باسن خود را آنقدر به سمت عقب می كشیم تا ارتفاع زیر زانو با سطح زمین حدودا یك وجب باشد. -آن گاه بند تفنگ رازیر بازوی چپ انداخته واز قسمت كم به طرف جلو خم می شویم بازوی دست چپ راروی مبخش پا قرار می دهیم بطوری كه استخون آرنج از روی مبخش پا رد شده وبازوی چپ به بخش استخوان مماس باشد. ب)تیراندازی در حالت ایستاده:  معمولا در زمینهایی كه دارای عوامل طبیعی و مصنوعی باشد و یا در موقع هجوم مورد استفاده قرار میگیرد این وضعیت در مسافت100متربدونبدون استفاده از تكیه گاه اعمال شود برای استفاده ازاین وضعیت روبه هدف می ایستیم بند تفنگ را بلند كرده و یك  به راست كامل كرده به دست فنگ نمایید پاهای خود را به اندازه عرض شانه باز كرده به نحوی كه عمود به هدف و پای راست عمود بر امتداد پای چپ سپس به وسیله سنگینی بدن تفنگ را متوجه هدف نموده وتعادل خود را روی دو پا حفظ میكنیم آنگاه بند راپشت بازوی چپ قرار داده وبا دست چپ روپوش لوله را بگیرید و با دست راست قنداق تفنگ را بلند نماییم تا دستگاه نشانه روی با چشم راست در یك امتداد قرار گیرد پنبه قنداق را در گودی شانه قرار داده به نحوی كه دست راست با سطح شانه یا كف پا كمی بلندترباشد یا قرار گیرد تیرانداز لازم است تیغه تفنگ را محكم گرفته و با فشار آن را به عقب بكشید. ج)تیراندازی در حالت درازكش: این وضعیت دارای استقرار و راحتی بیشتر میباشد ازاین وضعیت در زمینهای پست و هموار و سنگرهای استقراری درازكش و علفزارهای كوتاه و از پشت خاك ریزها استفاده میگردد. برای استفاده از این وضعیت رو به هدف می ایستیم بند اسلحه را بلند كرده پس یك نیم به راست نموده و به دست       نموده به نحوی كه دست چپ در جلوی روپوش و دست راست روی پنجه قنداق رابه اندازه 70سانتیمتر درجلوی زانوی پای راست بگذارید سپس روی پهلوی چپ خود خوابیده و بند تفنگ را به پشت بازوی چپ انداخته وآرنج دست چپ خود رادرامتدادزانوی راست و قنداق تفنگ و هدف روی زمین قرار دهید و قنداق تفنگ را محكم در داخل شانه قرار دهید قبضه تفنگ به دست گرفته و آرنج را به طرف زمین آنقدر پایین دهید تا شانه ها در سطح افقی قرارگیرد وسپس به هدف نشانه روی كنید و گردن باید نرم و آزاد باشد و گونه بطور محكم به قنداق مماس باشد . تذكر: انگشت سبابه در ناحیه بین سر انگشت و بند دوم با ماشه تماس پیدا می كند بطوری كلی بهتر است كه اصولا هیچ قسمت از انگشت با قبضه تماس نداشته باشد. د)تیراندازی بحالت بزانو: این وضعیت اغلب در زمینهای مسطح یا ضد شیب مورد استفاده قرارمیگیرد برای اتخاذ این وضعیت به طرف هدف می ایستیم بند تفنگ را بلند كرده سپس به راست كامل انجام می دهیم  سپس تفنگ را با دست چپ از ناحیه جلوی روپوش لوله بگیرید ودست راست خود را روی پنجه قنداق قرار دهید و پای چپ را به اندازه عرض شانه بطرف جلو و كمی به چپ بگذارید سپس روی پنجه پای راست تكیه كرده و زانو را به طرف پایین بدهید تا به زمین برسد وباسن خود را روی پاشنه پای راست قرار داده و آرنج چپ را مقداری در روی زانوی چپ به طرف جلو قرار داده و قنداق را در گودی شانه بگذارید قبضه را با دست راست محكم بگیرید آرنج راست لازم است افقی و كمی پایین تر از سطح افق باشد سپس سنگینی خود را به طرف جلو روی ساق پای چپ قرار داده و به هدف نشانه روی كنید. تیراندازی در وضعیت هجومی این وضعیت بروی مواضع مضنون دشمن در برد كوتاه (تا50متر)و آخرین مرحله هجوم در رزم و در جنگل و جنگلهای خیابانی و یا هر جایی كه محل دشمن به وسیله نور یا صدا مشخص میشود و بطور كلی بروی هدفهای نزدیك در زمانیكه فرصت جهت اتخاذ وضعیت و نشانه روی نمی باشد بسیار موثر است. برای اتخاذ این وضعیت تیرانداز پاهای خود را به اندازه عرض شانه (تاجایی كه بهتر بتواند تعادل خود را حفظ نماید)و از یكدیگر باز نموده ومقدار كمی پای چپ را جلوتر از پای راست قرار می دهد و سپس زانوها رااز مبخش و بدن خود را از ناحیه پهلوها بطرف جلو خم مینماید  .دست چپ از قسمت جلو دستگیره آتش را به نحوی میگیرد كه شست دست در بالا و روی روپوش لوله تفنگ و بازوی چپ تقریبا كشیده باشند و دست راست قبضه تپانچه ای شكل را محكم گرفته و ساعد دست راست روی قنداق فشار وارد كرده و آن رادر پهلوی راست(تهیگاه راست)مهار میكندتیراندازشعاع چشمها را روی هدف متمركز و لوله تفنگ را همواره درسمت هدف و محلی كه شعاع دید به آن تمركز دارد قرار می دهد . نكات زیر در وضعیت هجومی لازم الا جرا می باشد: 1)وزن بدن روی هر دو پا تقسیم می گردد و سنگینی بدن روی كف پا به خصوص پنجه پا میباشد. 2)پاها از یكدیگر به اندازه عرض شانه باز شده و زانوها كمی از مبخش خمیدگی داشته و پای چپ كمی جلوتر از پای راست قرار می گیرد. 3)بدن از قسمت پهلو ها بطرف جلو خمیدگی داشته و كاملا نفر تیرانداز باید راحت و مسلط باشد. 4)لوله تفنگ همواره در سمت هدف و محلی كه شعاع دید به آن تمركز دارد قرار گرفته باشد. 5)برای مورد اصابت قراردادن هدفهای ناگهانی در سمت های مختلف از گردش تمام بدن استفاده میگردد.

تانک روسی T-90

تانک روسی T-90

تانک رزمی T-90 که پیشرفته ترین تانک در زرادخانه ارتش روسیه می باشد،در سال 1993میلادی بصورت محدود وارد خط تولید گردید.این تانک برپایه نمونه آزمایشی T-88 طراحی و موردآزمایش قرارگرفت.لازم به ذکراست که این تانک توسط کمیته طراحی-وندکف ودر کارخانجات واگنکادرنیزنی تاگیل طراحی شده وتوسعه پیداکرد. مدل ابتدائی این تانک بطور کامل دارای یک طراحی تازه بود.در حقیقت مدل تولید شده تانک از تانک T-72 BM نشات گرفته ومشخصه هاو قابلیت های سری تانک های T-80 به آن افزوده شده است که مهمترین این مشخصه ها سیستم انتخاب هدف لیزری ونسل جدید زره می باشد که در بدنه وبرجک آن مورد استفاده قرار گرفته است تاکنون دو مدل صادراتی این تانک بنامهای T-90Sو T-90E توسط منابع غربی مورو شناسایی قرار گرفته است.تانک دارای بک مدل فرماندهی بنام T-90K می باشد که سیستم بی سیم وتجهیزات ناوبری آن با دیگر گونه ها متفاوت است.قرار بوده که در صورت تامین اعتبارات مالی، نمونه های اولیه این تانک تا اوخر سال 1997 میلادی با تانکهای پیشرفته T-90Sجایگزین شود.دراواسط سال1996 میلادی نزدیک به 107 دستگاه تانک پیشرفته T-90S در منطقه نظامی خاور دور وارد خدمت شدند. همانند پدرانشان یعنی تانکهای T-72 که در زمان خودشان کارآمد ترین تانکهای ارتش شوروی بودند.تانکهای T-90 نیز پیشرفته ترین تانکهای درحین خدمت درارتش روسیه هستند.از نظر ترکیب سلاحهای متعارف تانک T-90نسبت به تانکT-72 تغییرات عمده ای درسیستم شلیک توپ اصلی ودیگر سیستم ها داشته است که این تغییرات بمنظور بالابردن توان عملیاتی تانک صورت گرفته است.تانک T-90بعنوان یک راه حل موقتی برای جبران نیاز روسیه به یک تانک جدید برای نبردهای امروزی از طرف ارتش روسیه پیشنهاد شدوتولید آن بطور محدود وتازمانیکه تانکهای جدیدتربه عرصه تولید وارد شوند،ادامه خواهد داشت.تانک جدید قراربوده وارد خط تولید شود ولی به علت کمبود اعتبارات مالی ساخت آن به تعویق افتاده است گونه ای گونه ای بسیار پیشرفته می باشد که هنوز از قابلیت هاوتوانایی هاآن اطلاعات دقیقی در دست نیست.بعلت هزینه پایین تانکهای T-90،این تانکها بعنوان جایگزینی موقت وارد خط تولید شدندوباسرعتی پایین همچنان رد خط تولید باقی خواهد ماند تا خط تولید را تا امکانپذیر شدن ساخت تانکهای جدیدتر باز نگه دارند. چند صد دستگاه تانک T-90تا کنون تولید است که در موردتانکهای در حین خدمت اخبارضد ونقیضی وجود داردولی منابع اطلاعاتی غربی تعداد این تانکها رابین 100الی 300 دستگاه تخمین می زنندوبراین باورند که بخش عمده این تانکها درمنطقه عملیاتی خاور دور مستقر هستند. (یک نمونه تانک T-90که در نمایشگاه دفاعی امارات درمعرض نمایش گذاشته شد.پوشش واکنش دنده های انفجاری نسل دوم در این عکس به وضوح قابل مشاهده است) تانک T-90همانند سری تانک های T-72وT-80،توپ 125 میلیمتری سری2A46راحفظ کرده است.این توپ قابلیت شلیک گلوله های ضد زره APFSDSگلوله های HEAT گلوله های انفجاری شدید ترکشی(HE FRAG) وگلوله های انفجاری نارجکی با فیوز زماندار راداراست.موشکها هدایت لیزری ضد تانک AT-11 SNIPERنیز میتواند بر روی این تانک نصب شود.باکمک این موشک ها که ازفاصله 4000متری قابل شلیک هستند وتوان نفوذ در زرهی به قطر 700میلیمتر را دارند،تانک T-90این قابلیت را پیدا می کند که با دیگر ادوات زرهی وانواع بالگرد،قبل از آنکه آنها بتوانند با T-90درگیر پیداکنند،درگیرشودسیستم کنترل آتش کامپیوتری، فاصلهه یاب لیزری و دستگاه نشانه روی حرارتی به تانک این امکانرا می دهد که در حین حرکت ودر هنگام شب نیز بتواند با دشمن درگیر شود،با این تفاسیر به نظر می رسد که اولین نسل از این سیستمها که توسط روسیه ساخته شده وبرروی این تانک نصب شده است با نمونه های غربی امروزی قابل رقابت نیست.این تانک مجهز به سیستم نشانه روی کامپیوتری و سیستم شلیک اتوماتیک می باشد تا به روند شلیک سرعت و دقت بالاتری دهد.جنگ افزارهای فرعی شامل دو قبضه مسلسل7.62 میلیمتریPKT موازی با توپ ویک قبضه مسلسل 12.7میلیمتری نصب شده روی برجک برای مقابله با اهداف هوایی وزمینی میباشید. خصوصیا ت تانک T-90همانند تانکهای قدیمی ترروسها میباشد.این تانک دارای یک برجک گردوشیبدار است که دروسط بدنه قرار می گیرد.این ویژگی به همراه پدافند عامل وغیرعامل که تانک ازآن بهره میبرد باعث گردیده که تانک T-90 به یکی از ایمن ترین تانکهای جهان درمقابل حملات هوایی وزمینی تبدیل شود.برجک و بدنه شیب داراین تانک با نسل دوم واکش دهنده های انفجاری(ERA) آجری شکل پوشش داده شده است.این پوشش همانند صدف حلزون به طور زاویه دار روی بدنه وبرجک نصب می شود تاموشکهاو گلوله های شلیکشده به سمت تانک را منحرف ویا منهدم نماید.پوشش این نوع واکنش دهنده ها تا روی برجک ادامه می یابد تا تانک رادرمقابل جنگ افزارهایی که از بالا تانک راهدف قرار میدهند حفاظت کند. تانک مجهز به یک سیستم قفل کننده وانتخاب هدف لیزری بنام Tshu-1-7 shtort1میباشد.این سیستم دارای یک فاصله یاب لیزری است که میتواند فاصله ادوات وحتی موشکها و گلوله های شلیک شده به تانک را تخمین بزند.تانک همچنین دارای یک محفظه لیزر هشدار دهنده میباشد که درصورت قفل شدن غلاف لیزری جنگ افزارهایروی تانک،به خدمه تانک هشدار می دهد.تانک دارای دو اخلالگر الکترواپتیکالی است که بر روی سیستمهای کنترل کننده جنگ افزارهای هدایت شونده دشمن پارازیت می اندازد و به صورت موازی در دو طرف لوله توپ قرارگرفته است. یک موتور 12سیلندر توربودیزلی V-84kd با قدرت 1000 اسب بخار می تواند به تانک بیشینه سرعت معادل 65کیلومتر برساعت در جاده و45 کیلو متر برساعت درسطوح غیر جاده ای دهد. به طور خلاصه می توان تانک T-90آمیخته ای ازتکنولوژی ،قدرت و سرعت نامید. مشخصات: طول: 9.53 متر عرض:3.78متر ارتفاع:2.225متر وزن:46.5 الی 50تن تعداد خدمه:3 نفر بیشینه سرعت جاده ای:65 کیلومتربرساعت بیشینه سرعت غیر جادهای:45 کیلومتربرساعت بردعملیاتی:550الی650کیلومتر عمق شناوری پایاب:درحرکت1.2متر-لوله هواکش 5 متر جنگ افزارها: توپ اصلی :125 میلیمتر2A46M نواخت گلوله:6تل 8 تیر دردقیقه ظرفیت مهمات:43گلوله انواع مهمات:HEAT-HEF-APFSDS مسلسل ها:دو مسلسل 7.62 میلیمتری موازی PKTبا 2000فشنگ یک مسلسل 12.7میلیمتری3000فشنگ UTJOS NSVT دود استتار:12خمپاره 82 میلیمتری902B با نارنجک دودزای 3D17 تخلیه کننده دود از اگزوز بی سیم: مدل معمولی:R-163-504 مدل فرماندهی:1-163-504+R-163-50K نفوذ گلوله ضد تانک درزره:درمقابل APFSDS:الی 800 میلیمتر HEAT:الی 1350 میلیمتر با اینکه دیگر از اتحاد جماهیر شوروی پرقدرت اثری باقی نمانده وروسیه امروزبا مشکلات بسیاری درزمینه تامین اعتبارات مالی برای پروژه های نظامی روبروست ولی هنوز تانکهای روسی توان رویارویی ومقابله با تانکهای روسی توان رویایی ومقابله با تانکهای غربی را دارا هستند در هر حال دیگر ازهیولاهای زرهی گذشته روسها که درعصر خود یکه تاز بودندخبری نیست

F-15I

F-15I
Ra'am

مقدمه
جنگندهء F-15I هواپیمایی است بر اساس F-15E که ویژهء نیروی هوایی اسرائیل ساخته شده و در زبان عبری (Ra'am یا רעם) به معنای Thunder یا رعد می‏باشد.

پس از جنگ سال 1991 خلیج فارس که اسرائیل آماج موشکهای زمین به زمین SCUD عراق قرار گرفت، دولت اسرائیل متوجه شد تا به هواپیمایی ضربتی و دوربرد نیاز دارد. به سال 1993، اسرائیل اطلاعیه‏ای را انتشار داد که در آن ویژگی‏های هواپیمای مورد نظر آنان ذکر گردیده بود. در پاسخ به این اعلان، کارخانهء لاکهید مارتین، جنگندهء F-16 و کارخانهء مک‏دانل‏داگلاس دو جنگندهء F-18 و F-15E را پیشنهاد دادند. به تاریخ 27 ژانویهء 1994، دولت اسرائیل اعلام کرد که تصمیم دارد تعداد 21 فروند جنگندهء F-15E را با تغییراتی که مطابق نیازهایشان باشد، خریداری نماید و آن را F-15I نام گذاری کند. به تاریخ 12 می 1994، دولت ایالات متحده، مجوز فروش 25 فروند جنگندهء F-15I را به اسرائیل صادر نمود. به تاریخ نوامبر سال 1995، اسرائیل، 4 فروند دیگر از این هواپیما را سفارش داد تا از حداکثر سقف تعیین شده جهت خریداری، استفاده نماید.

 

معرفی F-15I
یک جنگندهء دو کارهء دورپرواز جهت عملیات ضربتی و رهگیری هواپیماهای دشمن. این هواپیما – که بهترین نوع هواپیمای جنگنده در منطقهء خاورمیانه محسوب می‏شود – به سال 1998 وارد خدمت گردیده است و به عنوان هواپیمای راهبردی نیروی هوایی اسرائیل شناخته می‏شود. F-15I که در اسرائیل با نام Ra'am نیز شناخته می‏شود، توسط کارخانهء مک‏دانل‏داگلاس (بوئینگ) به طور اختصاصی و ویژه برای اسرائیل طراحی شده است.

قابلیت بارگذاری عظیم و شگفت‏آور تسلیحات و ترکیب آن با سامانه‏های بسیار پیشرفته، پرواز در فواصل بسیار دور، و در ارتفاعات پست، در تمامی ساعات شب و یا روز و در هر گونه شرائط آب و هوایی، به F-15I، توان انجام حملات عمقی با میزان عظیمی از تسلیحات را بخشیده است.

Heyl Ha'avir chooses its fighter of the future: the Ra'am

به تاریخ ژانویهء 1994، جنگندهء موفق F-15E به عنوان هواپیمایی جهت خدمت در سالهای آتی نیروی هوایی اسرائیل برگزیده گشت، و این در زمانی بود که این هواپیما در کنار رقابت با جنگنده‏های موفقی چون F-16 و F-18 انتخاب شده بود. نیروی هوایی اسرائیل تصمیم گرفته بود تا تعداد 21 فروند از این هواپیما را خریداری نماید که این تعداد، رقمی بالغ بر 2 میلیارد دلار را شامل می‏شد. این هواپیماها، دقیقن بر اساس همان مدل E بودند و تنها اندک تغییراتی در آنها اعمال شده بود. همچنین به جای حرف E، از حرف I به معنای کلمهء Israel استفاده شده بود. به سال 1995، نخست وزیر و وزیر دفاع، اسحاق رابین، خریداری 4 فروند دیگر از این هواپیما را مورد تایید قرار دادند.

اولین پرواز آزمایشی
به تاریخ سپتامبر سال 1997، اولین هواپیمای Ra'am (نامی که در زبان عبری به F-15I اطلاق شده است) در کارخانهء بوئینگ تکمیل گشت. یک تیم از نیروی هوایی اسرائیل که حدود 30 نفر بودند، - شامل خلبان، افسر تسلیحات، برنامه‏ریز، متخصصین سیستم‏ها که دوشادوش مهندسین آمریکایی تجربه کسب کرده بودند – در امور پشتیبانی فنی، نظارت بر طراحی و ساخت، به سازندگان هواپیما کمک نمودند.

به تاریخ 12 سپتامبر 1997، جنگندهء F-15I، اولین پرواز آزمایشی خود را جهت تعیین قابلیتها و آزمونهای پیچیدهء پروازی به انجام رساند. در حین آزمایشات گوناگون سامانه‏ها و قطعات مختلف هواپیما، این جنگنده به راحتی توانست سرعت 2 ماخ را پشت سر بگذارد و تا شتاب ثقل 9 برابر را به آسانی تحمل کند. دو ماه بعد، یک گروه از صنایع هوافضای اسرائیل، به مدت 6 هفته، دورهء بازآموزی این هواپیما را در پایگاه نیروی هوایی ایالات متحده به اتمام رساندند.

ورود به خدمت رسمی
به تاریخ 6 ام نوامبر 1997، نیروی هوایی اسرائیل (Heyl Ha'avir) اولین فروند از 25 هواپیمای سفارش داده شدهءF-15I موسوم به Ra'am را دریافت نمود. این هواپیما، طی مراسمی رسمی در محل کارخانهء بوئینگ در سنت لوئیس، تحویل مقامات اسرائیلی شد.

هنگامی که مجری برنامه، سخنان خود را به اتمام رساند، وزیر دفاع اسرائیل، «اسحاق مردخای» (Yitzhak Mordechai) با قدم‏هایی بلند به سرعت به سمت هواپیما رفت –هواپیمایی که به شکل استتار صحرایی پوشانده شده و به موشکهای AMRAAM و Python-4 مجهز گشته بود – وی، یک نشانهء مخصوص نیروی هوایی اسرائیل را بر روی دماغهء آن قرار داد. همزمان، ژنرال «ایتون بن الیاهو» (General Eytan Ben Eliyahu)، فرمانده نیروی هوایی اسرائیل، از نشان ویژهء پنجاهمین سالگرد تاسیس نیروی هوایی اسرائیل، پرده‏برداری نمود. پس از پایان مراسم، هواپیما به پایگاه بمب‏افکن‏های سنگین آمریکا به نام Eglin (در فلوربدا) تحویل شد تا یک سری آزمایشات پروازی بر روی آن صورت گیرد.

اولین دو فروند هواپیمای F-15I در اسرائیل
به تاریخ 19 ام ژانویهء 1998، اولین دو فروند از این هواپیماها در پایگاه هوایی Hatzerim فرود آمدند. جمعیتی حدود 3000 نفر در طراف پایگاه گرد آمده بودند تا از نزدیک، پیشرفته‏ترین هواپیمای جنگندهء Heyl Ha'avir (نیروی هوایی) را مشاهده نمایند. چندی بعد، دو فروند F-15I از بالای سر جمعیت عبور کردند، در حالی که دو فروند جنگندهء شکاری F-15 Baz و دو فروند F-4 Phantom آنها را همراهی می‏کردند. هواپیماهای F-15I توسط خلبانان آمریکایی هدایت می‏شدند و این خلبانان، هواپیماها را از محل کارحانهء بوئینگ در سنت لوئیس (St. Louis) تحویل گرفته و به صورت مستقیم تا بریتانیا پرواز کرده بودند. آنها در طول مسیر، 5 بار سوختگیری هوایی کرده بودند. سپس از بریتانیا به ایتالیا پرواز کرده و از ایتالیا نیز بدون سوختگیری، مستقیمن وارد خاک اسرائیل شده بودند. وزیر دفاع، رئیس ستاد کل ارتش و فرمانده پایگاه هوایی Hatzerim، به سرعت سمت هواپیما رفته و آرم و نشانه‏های مربوط به نیروی هوایی اسرائیل را بر روی آنها نصب نمودند. اکنون این هواپیماها، به طور رسمی در اختیار اسرائیل قرار گرفته بودند.

Development

طراحی و توسعه

چند تغییر و تبدیل عمده بر روی جنگندهء F-15I (نسبت به مدل E) صورت پذیرفته است تا این هواپیماها بتوانند نیازهای ویژهء نیروی هوایی اسرائیل را برآورده سازند. برای مثال، هواپیما به نحوی تغییر یافته است تا با وزنی بیشتر از آنچه در مدل E پیش‏بینی شده است، برخاست نماید و برد پروازی آن از تمامی مدلهای F-15 بیشتر باشد. همچنین در این هواپیما از سامانه‏های ویژهء ساخت صنایع دفاعی استفاده گشته است که یکی از اختصاصی‏ترین آنها، سیستم جنگ الکترونیک ساخت Elisra می‏باشد.
با توجه به تغییرات و بهسازی‏هایی که در F-15I به انجام رسیده است، این مدل از F-15، پیشرفته‏ترین و کامل‏ترین جنگندهء F-15 در سراسر جهان محسوب می‏شود.همانند F-15E، این جنگنده نیز دو نفره است، به طوری که خلبان بر امر هدایت و رهاسازی تسلیحات متمرکز می‏شود و افسر تسلیحات (WSO = افسر کابین عقب) وظیفهء هدایت و کنترل تسلیحات هدایت شونده را تا زمان اصابت به هدف بر عهده دارد.

رادار APG-70
از جمله سامانه‏های بسیار پیشرفتهء F-15I، می‏توان به رادار APG-70 با قابلیت تهیهء نقشه از عوارض سطح زمین اشاره کرد. نقشهء بسیار دقیقی که رادار APG-70 فراهم می‏سازد، فارغ از شرائط آب و هوایی و شب یا روز، امکان شناسایی دقیق مکان اهدافی که یافتن آنها بسیار دشوار است را فراهم می‏آورد. برای مثال می‏توان به شناسایی دقیق سایتهای موشکی، تانکها و خودروهای زرهی، ساختمانهای مستحکم زیرزمینی، حتا در شرائطی که وضعیت آب و هوایی بسیار نامساعد است و مه غلیظ وجود دارد یا باراندگی بسیار شدید در جریان است، یا حتا شبی بدون نور مهتاب است، اشاره کرد.

سیستم نشانه‏گذاری LANTIRN
سامانهء مهم دیگری که این هواپیما می‏تواند به آن مجهز شود، سیستم هدفیابی و نشانه‏روی بسیار پیشرفتهء LANTIRN نام دارد. این سامانه، امکان یافتن، نشانه‏روی بسیار دقیق و قفل بر روی اهداف را فراهم می‏آورد تا تسلیحات قابل هدایت، به سمت این اهداف رها شوند. برای این سیستم، تاریکی مطلق شب یا روشنایی روز، تفاوتی ندارند و در هر دو حالت، عملکرد یکسانی ارائه می‏دهد.

نمایی منحصر به فرد از دیدی که سیستم LANTIRN در نیمه شب، بر روی سیستم نمایشگر سربالای F-15I نمایش می دهد

سامانهء LANTIRN، مشتمل بر دو قسمت غلاف ناوبری و غلاف هدایت کننده می‏باشد:

* غلاف ناوبری، حاوی یک سیستم جستجوگر مادون قرمز (FLIR)، مجهز به حسگرهای دید در شب و رادار تعقیب عوارض زمین (terrain-following radar) می‏باشد که امکان پرواز هواپیما را در سرعتهای بسیار بالا و در ارتفاعات پست فراهم می‏آورد و به هنگام نزدیک شدن به موانع طبیعی سطح زمین، اخطار لازم را به خلبان انتقال داده یا به طور خودکار، ارتفاع هواپیما را افزایش می‏دهد.

* غلاف هدایت کننده، حاوی یک حسگر مادون قرمز (FLIR) می‏باشد که جهت مکان یابی اهداف به هنگام تاریکی شب و نشانه‏گذاری لیزری آنها مورد استفاده قرار می‏گیرد. حسگر مادون قرمز (FLIR) امکان تعقیب و زیرنظر گرفتن اهداف را از فواصل بسیار دور امکان‏پذیر می‏سازد، سپس سامانهء نشانه‏گذاری لیزری جهت هدایت تسلیحات هدایت شونده به سمت آن اهداف به کار گرفته می‏شود.

یک جنگندهء بسیار دورپرواز
جنگندهء F-15I قادر به حمل 4.5 تن سوخت در محل تانکهای داخلی، تانکهای سوخت تطبیقی (CFT) و مخازن پرتاب شدنی می‏باشد. مکانهای نصب تسلیحات، به نحوی طراحی شده‏اند که باعث شکستن شکل آئرودینامیکی هواپیما نشوند و از قابلیتهای هواپیما نکاهند. ترکیب این عوامل با سایر موارد، جنگندهء F-15I را قادر می‏سازد تا در فواصلی بسیار دور و باور نکردنی اقدام به عملیات و پرواز نماید؛ فواصلی که پرواز در آنها، تنها از عهدهء بمب‏افکن‏های سنگین برمی‏آید. مسافتی باورنکردنی و حدود 4450 کیلومتر. به وسیلهء سوختگیری هوایی، این فاصله بسیار بیشتر نیز می‏شود.

F-15I قادر است طیف بسیار گوناگون و متنوعی از انواع تسلیحات را حمل نماید. در این جنگنده، یک تیربار شش لول 20 م م Vulcan تعبیه شده است. همچنین حمل انواع بسیار گوناگونی از موشکهای هوا به هوا جهت دفاع شخصی پیش‏بینی شده است. از آنجا که وظیفهء اصلی این جنگنده، انجام عملیات ضربتی بر علیه اهداف ویژه و مهم پیش‏بینی شده است، حمل انواع گوناگونی از بمب‏ها و موشکهای هدایت شونده برای این هواپیما در نظر گرفته شده است. در مجموع، این جنگنده به راحتی قادر است تا 11 تن انواع تسلیحات را حمل نماید.

مشخصات کلی

وظیفهء اصلی: جنگندهء ضربتی دو نفره
طول: 19.43 متر
گستردگی بالها: 13.5 متر
ارتفاع: 5.63 متر

سرعت: حداکثر سرعت در ارتفاعات بالا: 2.5 ماخ و در ارتفاعات پست: 1482 کیلومتر بر ساعت
برد: 4450 کیلومتر

وزن خالی: 14379 کیلوگرم
حداکثر وزن بارگذاری شده: 36750 کیلوگرم

پیشرانه: دو دستگاه موتور توربوفن بسیار پرقدرت F100-PW-229 ساخت پرات اند ویتنی
کشش: 29000 پوند برای هر کدام

تسلیحات، تا 11 تن مشتمل بر :
مسلسل: یک دستگاه مسلسل 20 م م 6 لول Vulcan، نصب شده در محل ریشهء بال
موشکهای هوا به هوا: Python 3 – Python 4 – سایدوایندر – اسپارو و آمرام
انواع گوناگون و متنوع موشکهای هوا به زمین نظیر: AGM-65، AGM-130 و . . .
انواع متنوعی از بمب‏های هدایت شونده لیزری

تفاوت بین F-15I و F-15E
F-15I شباهت بسیاری به F-15E دارد، اما F-15I دارای برخی سیستم‏های آویونیک بسیار پیشرفته‏ای است که مطابق با نیازهای کشور اسرائیل، درون آن نصب شده‏اند. جهت تسهیل عملیات ضربتی در شب، درون F-15I سامانه‏ای به نام Sharpshooter targeting pods نصب شده است که در اصل، این سامانه جهت هواپیماهای F-16 اسرائیلی طراحی گشته بود. غلاف موسوم به Sharpshooter سامانه‏ای است مشابه LANTIRN اما با توانایی‏هایی ضعیفتر. هنگامی که ایالات متحده پیشنهاد فروش سامانهء LANTIRN را به اسرائیل ارائه کرد، آنها فورن آن را پذیرفتند و در نهایت تعداد 30 دستگاه را خریداری کردند. با انجام این معامله، توانایی عملیات شبانهء جنگنده‏های F-15I کامل می‏شود.

به جز این تغییرات انجام یافته، F-15I تقریبن با F-15E برابری می‏کند. تنها تفاوت مهمی که باقی می‏ماند این است که جنگنده‏های F-15I تحوبل شده به اسرائیل، فاقد سیستم «گیرندهء اخطار راداری» (Radar Warning Receivers) هستند و بدین ترتیب، از قفل شدن رادار بر روی هواپیمایشان، آگاه نمی‏شوند. اما اسرائیلی‏ها با زیرکی، سامانهء بسیار پیشرفتهء مخصوص جنگ الکترونیک ساخت خود را درون F-15I نصب کردند؛ از این رو، مشخصات و جزئیات الکترونیکی جنگندهء F-15I با نصب سامانهء جنگ الکترونیک ساخت الیسرا (Elisra SPS-2110 Integrated Electronic Warfare System) کاملن نامعلوم است. اسرائیلی‏ها همچنین یک کامپیوتر مرکزی به همراه سامانهء ناوبری GPS/INS را درون این هواپیما جاسازی کردند.

خروجی اطلاعات تمامی سنسورها، می‏تواند در اختیار «سایت نشانه‏روی تعبیه شده در کلاه خلبان» (helmet-mounted sight) هر دو خدمهء F-15I قرار گیرد تا بدین طریق، اطلاعاتی مفید از اهدافی که توسط هواپیما مورد پردازش قرار نمی‏گیرند بدست آید.

پیشرفته‏ترین سیستم جنگندهء F-15I، سامانهء رادار APG-70 می‏باشد که قابلیت نقشه‏برداری از سطح زمین را داراست. تصاویر بسیار دقیقی که توسط رادار APG-70 فراهم می‏شود، فارغ از تاثیر شرائط جوی محیط می‏باشد.

اسکادران عملیاتی
جنگنده‏های F-15I تحت اختیار اسکادران مشهور شمارهء 69 نیروی هوایی اسرائیل به نام Hammers قرار دارند که تا پیش از این، از جنگنده‏های F-4E Phantom II بهره می‏گرفتند. اولین عملیات رزمی جنگنده‏های F-15I به تاریخ 11 ژانویهء 1999 بر فراز لبنان انجام گرفت.

جنگنده‏های F-15I قادرند موشکهای هوا به هوای: AIM-9L، Python 4 و Python 5 را که همگی گرمایاب هستند، حمل کنند. همچنین موشکهای هدایت راداری AIM-7 (اسپارو) و AIM-120 (آمرام) نیز از جملهء تسلیحات هوا به هوایی این هواپیما به شمار می‏روند.

Python 4 تنها موشک گرمایاب در جهان است که قادر است به اهدافی در زاویهء 90 درجهء خط طول هواپیما اصابت نماید؛ ضمن اینکه خلبان قادر است از سایت نشانه‏روی داخل کلاه خود نیز برای هدفگیری موشک استفاده نماید. جهت نبردهای هوایی ماورای دید یا فواصل دور (BVR)، جنگندهء F-15I از موشکهای AIM-7 یا AIM-120 بهره می‏برد.

به سال 1999، دولت اسرائیل اعلام کرد که به جنگنده‏های پیشرفتهء بیشتری نیاز دارد و F-15I نیز می‏توانست یکی از گزینه‏های انتخاب باشد. اما اعلانی که انتشار داده شده بود در نهایت منجر به خرید گونهء خاصی از جنگندهء اف16 به نام F-16I شد.

منابع:

http://www.israeli-weapons.com/weapons/aircraft/f-15i/F-15I.html

http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&p=1986#1986

In Action