تبلیغات
iranharier - Su-15 Flagon

Su-15 Flagon

جمعه 12 مرداد 1386 , توسط امید harier
 

هواپیمای جنگنده سوخوی - 15 ملقب به فلاگون که در سال های دهه هفتاد میلادی وارد خدمت شد(همراه برادر بزرگترش، یعنی میگ 25 فاکس بت) نیروی هوایی اتحاد جماهیر شوروی را به گونه ای عجیب مقتدرانه كرد و اگرچه حتی توانایی های زیادی هم دارا نبودند، تجهیز، تقویت و تحیکم كرد.

 

هواپیمای سوخوی-15 فلاگون در طول دوران خدمت خود، رکورد های جهانی زیادی را از جمله در سرعت و سقف پروازی به جای گذاشت و از جمله رهگیر هایی بود که در دوران خدمت خود هیچ گاه به متحدان روسیه صادر نشد.

 

 در این هواپیما، برد، اویونیک پیشرفته و تسلیحات متعدد قربانی سرعت و شتابگیری و ازتفاع بالا شده است. این هواپیمای بال دلتایی، به طور شدیدی برای هدایت خود به سمت هدف، نیاز به کنترل زمینی دارد. همچنین موتورهای قدرتمند توربوجت   R-13 تومانسکی این هواپیما که قدرتی معادل 31.460 پوند کشش استاتیک تولید می نمایند، سوخت را به سرعت بلعیده و به همین دلیل سبب می شوند که برد و دایره عملیاتی این هواپیما به شدت کاهش یابد.

 

این هواپیما قادر به انجام عملیات در هر آب و هوا بوده و می تواند در هر ساعت از شبانه روز نیز به اهداف خود حمله نماید. نکته جالب این جاست که اگرچه این هواپیما در سال های دهه شصت میلادی طراحی و تولید گشته، اما پس از گذشت سال ها از تولید و ساخت آن و به واسطه هیبت و قیافه ترسناک و مخوف آن، خلبانان مهاجم هنوز از وجود آن در آسمان وحشت داشتند.

 

این هواپیما، از لحاظ نسل در گروه نسل چهارم و هم رده هواپیمای F-4 Phantom قرار گرفته و از لحاظ وزن پروازی با حداکثر میزانی برابر با 18 تن در کلاس هواپیمای F-16 Falcon جای می گیرد. این هواپیما قادر به حمل شش موشک هوا به هوا در مقرهای زیر بال خود است که این هواپیما اغلب به موشک های R-98 و R-60  مجهز می شود.

 

در این هواپیما برای کاهش مسافت دویدن مورد نیاز خود برای عمل نشستن، از یک سیستم چتر باز شونده که در انتهای هواپیما و زیر سکان عمودی تعبیه شده است، استفاده نموده و در مواقع فرود، با بازشدن این چتر، سرعت هواپیما کاهش می یابد.

 

این جنگنده رهگیر از لحاظ شمایل بسیار به اسلاف خود یعنی سوخوهای 9 و 11 شباهت داشته و تنها تفاوت محسوس آن این است که در آن سوخوی های 9 و10  ورودی هوای موتور به طور مشخصی در جلوی هواپیما قرار گرفته اما در این هواپیما به دلیل حجم زیاد رادار، می بایست فضای موجود در جلوی هواپیما به آن اختصاص داده شود، در نتیجه ورودی موتورها به طرفین هواپیما انتقال یافت. بال های این هواپیما در سال های ابتدایی تولید، به طور کامل مثلثی شکل بود، اما پس اصلاحات تكمیلی، این طراحی تغییر داده شده و بال های مثلثی به بال های مثلثی خم شده تبدیل شدند که در نتیجه این بهبود، سرعت برخاست و فرود کمتر حاصل آمد.

 

این هواپیما تا پایان دهه هشتاد میلادی کاملاً از خدمت برکنار شده و هواپیماهای نسل چهارم مانند خانواده فلانكر و بالاخص سوخوی-27 و میگ -29 فولکروم با توانایی های بسیار چشمگیر تر، جایگزین این هواپیمای افسانه ای شدند.

 

در مورد موشک آناب( R-98 ) این توضیح لازم است که این موشک، همان موشکی بود که در یکم سپتامبر سال 1983 هواپیمای بوئینگ 747 کره ای را بر فراز جزیره ساخالین و در حالی که ناخواسته وارد حریم هوایی روسیه شده بود، از یک هواپیمای رهگیر سوخو- ۱۵ فلاگون كه به سرعت خود را به هواپیمای مسافربری رسانده بود، شلیک شده و هواپیمای نكون بخت را ساقط كرد و باعث کشته شدن 269 مسافر گردید.

دیگر مشخصات سوخوی- 15 فلاگون

 

كارخانه سازنده: سوخوی – شوروی سابق

نوع كاربرد: پیشگیری كننده و رهگیری 

تعداد خدمه: 1 نفر

قوای محركه: دو عدد موتور تومانسكی مدل R-13F2-300 توربوجت با تراستی معادل 31460 پوند

ابعاد: طولی معادل 21.41 متر و عرضی معادل 9.34 متر وارتفاعی برابر 4.95 متر

اوزان: در حالت خالی 12245 كیلوگرم و در حداكثر وزن 18145 كیلوگرم

عملكرد: سرعتی معادل 2.1 ماخ یا 2268 كیلومتر در ساعت و بردی برابر 1450 كیلومتر و ارتفاع پروازی برابر 18500 متر یا 60700 فوت

تسلیحات: 6 جایگاه برای موشك های R-98M(AA-3) و R-60(AA-8) به همراه یك توپ 23 میلیمتری

--